เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 227 การดิ้นของทารก
"ภรรยา เธอรู้ไหม ตอนที่ออกปฏิบัติภารกิจ ทุกคืนฉันคิดถึงเธอ ทุกครั้งที่คิดถึงเธอ ฉันจะเปิดนาฬิกาพกดูรูปเล็ก ๆ ของเธอ"
เจียงหลีก้มหน้าลงเล็กน้อย แววตาหลบเลี่ยงราวกับซ่อนความลับบางอย่างไว้ นางพูดเสียงเบาอย่างไม่มั่นใจ "ฉัน... ฉันก็คิดถึงคุณเหมือนกัน จริง ๆ นะ" ทว่าท่าทีของนางกลับดูไม่ค่อยหนักแน่นเท่าไร
ฮั่วเฉิงจับความไม่มั่นใจนั้นได้อย่างว่องไว ดวงตาลึกซึ้งของเขาจ้องเจียงหลีเขม็ง แฝงไว้ด้วยแววตำหนิเล็กน้อย
เจียงหลีถูกเขามองจนใจปั่นป่วน อดไม่ได้ที่จะเสริมเสียงอ่อนอีกประโยค "ครั้งนี้ฉันไม่ได้โกหกคุณจริง ๆ นะ ถ้าโกหกขอให้ฉันเป็นหมาเลย!"
ได้ยินเช่นนั้น ฮั่วเฉิงค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน ร่างสูงใหญ่ทอดเงาลงมาปกคลุมเจียงหลีไว้ เขากอดอก มองนางด้วยรอยยิ้มกึ่งหยอกกึ่งจริง น้ำเสียงแฝงความล้อเลียนและคลุมเครือ "ฉันไม่เชื่อหรอก นอกจากคืนนี้เธอจะไม่บ่นว่าเหนื่อยอีก"