เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 220 ลาดตระเวน
ฮั่วเฉิงที่ถูกเจียงหลีขัดจังหวะความคิดพยายามกดความรู้สึกผิดในใจลง "ไม่มีอะไร แค่รู้ว่าต่อจากนี้ต้องถนอมชีวิตนี้ให้มากกว่านี้ จะได้ไม่ทำให้เธอเป็นห่วง"
เจียงหลีกลอกตามองชายหนุ่ม "เลิกพูดเถอะ! เธอเป็นยังไงฉันไม่รู้หรือไง ถ้าเจออันตรายจริง เธอต้องเป็นคนแรกที่พุ่งเข้าใส่แน่ ๆ และก็เป็นคนที่บาดเจ็บง่ายที่สุดด้วย"
เหมือนครั้งนี้ ฮั่วเฉิงไม่น่าจะบาดเจ็บเลย ถ้าไม่ใช่เพราะเขาผลักทหารคนนั้นไป เขาจะโดนยิงได้ยังไง
เจียงหลีก็ไม่ได้ตำหนิฮั่วเฉิงที่ทำแบบนั้น เธอรู้จักฮั่วเฉิงดีที่สุด ในฐานะทหาร ความรับผิดชอบของเขาไม่อนุญาตให้เขายืนมองสหายร่วมรบได้รับบาดเจ็บทั้งที่มีโอกาสช่วย
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าฮั่วเฉิงแค่โดนยิงที่แขน ถ้าสหายร่วมรบคนนั้นไม่ถูกเขาผลักล้ม คนที่โดนยิงอาจจะเป็นที่อก
เขาแค่บาดเจ็บเล็กน้อยแลกกับอีกฝ่ายปลอดภัย คุ้มจะตาย
"ฉันก็ไม่ได้จะบอกให้เธอเลิกเอาตัวไปบังกระสุนให้สหายร่วมรบหรอก แค่อยากให้เธอ times ต่อไปที่ทำอะไรแบบนี้ คิดถึงว่าที่บ้านยังมีฉันอยู่นะ..."