เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 153 พบผู้ขวางทาง
เจียงหลีพอถึงบ้านก็รีบชงเครื่องดื่มมอลต์นมขึ้นมาหนึ่งแก้ว ซดอึก ๆ ลงท้องถึงได้หายกระหาย
ฮั่วเฉิงกลับมาจากข้างนอก เข้าไปตักน้ำในครัวก่อน ล้างหน้าและมือให้สะอาดหมดจด แล้วกลับมาที่ห้องนั่งเล่นหาภรรยาตัวน้อย
"ภรรยา พรุ่งนี้ผมไม่มีอะไรทำ จะพาคุณไปเที่ยวในเมือง"
"ได้สิ" เจียงหลีพูดพลางหยิบขนมเถาฮวาซูขึ้นมาชิ้นหนึ่ง หักออกเป็นสองท่อนด้วยเสียงกรอบ แล้วยื่นครึ่งหนึ่งให้ฮั่วเฉิง "คุณกินก่อนสิ ฉันยังไม่ได้ทำกับข้าวเลย"
วันนี้เธอเลิกเรียนช้า ขากลับยังโดนคุณยายแก่คนหนึ่งที่ดูไม่ออกว่าเวลาไหนควรเวลาชอบมาหาเรื่องอีก เลยยังไม่ได้ทำกับข้าวจนถึงตอนนี้
ฮั่วเฉิงไม่รู้เรื่องพวกนี้เลย เขาเสียดายไม่กล้ากินขนมเถาฮวาซูที่ภรรยาชอบ "ภรรยา คุณกินเถอะ"
"ให้กินก็กินสิ พูดมากจริง!" เจียงหลีพูดพลางยัดขนมเถาฮวาซูเข้าปากฮั่วเฉิง
ตอนนั้นเอง สายตาของฮั่วเฉิงก็ไปหยุดอยู่ที่ริมฝีปากอวบอิ่มแดงระเรื่อราวกับเชอร์รีน่าลิ้มลองของภรรยาตัวน้อย ที่มุมปากของเธอมีเศษขนมเถาฮวาซูติดอยู่เล็กน้อย ราวกับเกล็ดหิมะระยิบระยับที่ประดับอยู่บนนั้น ทำให้อดอยากเอื้อมมือไปปัดออกเบา ๆ ไม่ได้