กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 147 การขยายอาณาเขตระหว่างดวงดาว
“ดินแดนระหว่างดวงดาวขยายตัวขึ้นแล้ว!”
หลังจากเฟิงเฉินกลับมาก็เอ่ยข่าวสุดสะเทือนเลื่อนลั่นออกมา!
“ขยายตัวงั้นเหรอ?”
หลินชิ่นสงสัย โลกดวงดาวมีพรมแดนด้วยหรือ?
“ใช่แล้ว ปกติพวกเราจะใช้แถบวายุกร้าวในการแบ่งเขตพรมแดน ภายในแถบวายุกร้าวคือดาวทรัพยากรหรือดาวเคราะห์อยู่อาศัยได้ หากข้ามแถบวายุกร้าวไปก็ไม่มีทรัพยากรแล้ว! ครั้งนี้จักรวรรดิพบว่าชายแดนขยายรุกคืบออกไปราว 100,000 ปีแสง ปัจจุบันค้นพบดาวเคราะห์เพิ่มขึ้นมามากกว่า 1,000 ดวงแล้ว”
น้ำเสียงของเฟิงเฉินดูตื่นเต้นอยู่บ้าง ราวกับว่าผู้ชายมักมีความยึดมั่นในการแผ่ขยายอาณาเขตอย่างบอกไม่ถูก
“แล้วทางสหพันธรัฐกับจักรวรรดิมนุษย์สัตว์ล่ะ?”
หลินชิ่นเอ่ยถาม
“ได้ยินว่าสหพันธรัฐขยายออกไป 20,000 ปีแสง ส่วนจักรวรรดิมนุษย์สัตว์ดูเหมือนจะไม่ถึง 10,000 ปีแสง!”