กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 126 บรรพชนโยวหมิง
หลังจากก้าวเข้าสู่มรรคดวงจิต หลินชิ่นก็มาโผล่ยังฉากที่คุ้นเคยในทันที เธออดไม่ได้ที่จะน้ำตาไหลอาบหน้า
บ้านกระเบื้องเก่าอันคุ้นเคย แม่น้ำสายเล็กที่คุ้นตาหน้าบ้าน ต้นโซโฟร่าจีนใหญ่ตรงหน้าประตู และแม่ใต้ร่มไม้ที่กำลังเท้าสะเอวดุหลินชิ่นอยู่ หลินชิ่นไม่ได้ยินว่าเธอกำลังพูดอะไร รู้เพียงแค่ว่าปากของเธอกำลังขยับเปิดปิดไม่หยุด!
น้ำตาของหลินชิ่นเอ่อล้นจนพร่ามัว เธอใช้แขนเสื้อที่เปรอะเปื้อนเช็ดมันออก เวลานี้เธอน่าจะเพิ่งอายุได้ 5 ขวบกระมัง!