กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 0340 เขาคือเซียวฟ่าง
จงซินจงใจเหลือบมองชายที่นั่งอยู่ในสำนักงาน เขารู้สึกคุ้นเคยกับชายคนนั้นอย่างบอกไม่ถูก
ขณะที่เขามองชายคนนั้น ชายคนนั้นก็เงยหน้ามองเขาครั้งหนึ่ง แววตาเต็มไปด้วยความดูแคลน
จงซินไม่หยุดอยู่ต่อ รีบตามเย่ลั่วลั่วออกไป
เขาพยายามห้ามเย่ลั่วลั่วที่กำลังหุนหันพลันแล่น
“คุณหนูใหญ่ เมื่อไรคุณจะทำอะไรโดยไม่หุนหันพลันแล่นเสียที”
“สถานะของคนนั้นเห็นได้ชัดว่าเราไม่อาจล่วงเกิน ในเมื่อยั่วยุไม่ได้ ก็ควรหลีกเลี่ยงให้มาก”
เฉิงเหยาไม่ฟังคำห้ามของจงซินแม้แต่น้อย กลับตำหนิเขาแทน