กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 0309 เธอสบายดี คุณวางใจได้
“เขา... เขา... พูดว่า... เขา...”
ตี้อู่ฉู่หรานอ้ำอึ้งอยู่นาน แต่ก็ยังพูดเหตุผลอะไรออกมาไม่ได้
ตี้อู่เยี่ยนเฉินหมดความอดทน โบกมือให้เธอออกไป
ตี้อู่ฉู่หรานยืนอยู่กับที่ไม่ขยับ ตัวสั่นเทิ้มไปทั้งร่างด้วยความตื่นกลัว
“คุณท่าน ที่จริงฉัน...”
ตี้อู่เยี่ยนเฉินมองเธอ รอฟังสิ่งที่เธอจะพูดต่อ
“เธอเป็นอะไรไป ถ้าชอบลู่เฉินก็กล้าหน่อยสิ ฉันไม่ได้บอกเธอเรื่องนี้ตั้งนานแล้วหรือ”
“ไม่ว่าเธอจะชอบใคร ฉันก็จะช่วยเธอ”
“ต่อให้คนนั้นไม่ใช่ขุนนางผู้โดดเด่น ต่อให้เขาเป็นเจ้าหนูยากจนที่เดินออกมาจากเขตสลัม”