กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 0287 จงซินให้ความช่วยเหลือ
สีหน้าของจงซินน่าเกลียดถึงขีดสุด เขาชักมือกลับจากโต๊ะ ยืนตัวตรง แล้วสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ
“ในเมื่อคุณไม่ไว้ใจฉัน แล้วจะให้ฉันช่วยอะไร ฉันในสายตาคุณก็คงเป็นแค่ตัวตลก”
พูดจบจงซินก็เดินมุ่งไปยังประตูโดยไม่หันกลับมาอีก
ซืออวิ๋นถิงยังคงอยู่ในท่าเดิมไม่ขยับ เขามองแผ่นหลังของจงซินมาตลอด
ลั่วเอ่อร์ เฉินสิง จางโหยวเค่อ และตีน่าทั้งสี่คนต่างมองอย่างตึงเครียด จนกระทั่งจงซินเดินถึงหน้าประตู ตีน่าก็ทนไม่ไหว
“ซืออวิ๋นถิง ตกลงคุณต้องการอะไรกันแน่ ต่อให้คุณไม่ไว้ใจเขา แต่ลั่วลั่วเชื่อใจเขา”