กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 0262 คำขอโทษที่มาช้า
หลังส่งตี้อู่เยี่ยนเฉินจากไป เฉิงหมิงหันกลับมายังสำนักงาน ก็เห็นลู่เฉินยังยืนเหม่อลอย
“คิดอะไรอยู่ เหม่อลอยเสียขนาดนี้ เรื่องดีถึงเพียงนี้ ยังมีอะไรให้ลังเลอีก”
ลู่เฉินจึงหันกลับมามองเฉิงหมิง แล้วเอ่ยปากอย่างลังเล
“ผู้อำนวยการเฉิงคิดว่านี่เป็นเรื่องดีจริง ๆ หรือ ผมไม่รู้…”
เฉิงหมิงแทบอยากบอกเขาว่า หากนายไม่ไป ฉันจะไปเอง แต่การตัดสินใจนี้เป็นของตี้อู่เยี่ยนเฉิน เขาไม่มีสิทธิ์พูด จึงทำได้เพียงพูดฝืนใจ
“เท่าที่ฉันรู้ ชนชั้นยากไร้ที่ไร้ทุกสิ่งอยากกลายเป็นขุนนาง เป็นเส้นทางที่เต็มไปด้วยหนามและความยากลำบาก”