กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 247 ภูมิหลังของคุณ
เวินเหลียงไม่คิดว่าเย่ลั่วลั่วจะพูดเช่นนี้ เห็นชัดว่าไม่พบแววล้อเล่นบนใบหน้าเธอ เขาจึงขมวดคิ้วแน่น
“เย่ลั่วลั่ว เรื่องนี้ล้อเล่นไม่ได้นะ”
เย่ลั่วลั่วดูจากสีหน้าเวินเหลียงก็เดาได้ว่าเขาร้อนรนแล้ว
“ฉันไม่ได้ล้อเล่น ตีน่าเป็นเพื่อนที่ดีของฉัน นายจงใจทำให้เธอบาดเจ็บ แต่ไม่เอ่ยขอโทษสักคำ แบบนั้นไม่ใช่สิ่งที่ขุนนางพึงทำ”
เวินเหลียงหัวเราะเบา ๆ สองครั้ง เขาประเมินผู้หญิงตรงหน้าต่ำเกินไปจริง ๆ
“ความผิดของฉัน ฉันยอมรับ ฉันจะขอโทษเพื่อนของเธอ”
“ถ้าอย่างนั้นเธอ...”
เย่ลั่วลั่วไม่ได้ตอบคำพูดของเวินเหลียงโดยตรง กลับพูดเรื่องอื่น