กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 245 ที่ไปของลู่เฉิน
เย่ลั่วลั่วจะไม่เอาอารมณ์ด้านลบมาลงกับเยี่ยกั่วกั่ว
“จะเป็นไปได้อย่างไร เธอยังเป็นเด็ก ย่อมฟังไม่เข้าใจ รอให้เธอโตขึ้น ก็จะเข้าใจเอง”
เยี่ยกั่วกั่วเม้มปาก สีหน้าไม่พอใจ
“แต่พี่สาว ผมจะโตเมื่อไรกันแน่ พี่ชายซือเคยบอกว่าผมเป็นผู้ใหญ่แล้ว”
เย่ลั่วลั่วขมวดคิ้วมองเยี่ยกั่วกั่ว
“อย่างนั้นหรือ ถ้าอย่างนั้นพี่สาวจะบอกเธอ รอให้เธอสูงใหญ่เท่าพี่ชายซือเมื่อไร เธอก็โตแล้ว”
เยี่ยกั่วกั่วรู้สึกว่าตนต่างจากพี่ชายซือไม่มากนัก ขอเพียงตั้งใจกินข้าวดี ๆ เขาจะต้องโตสูงใหญ่ถึงเพียงนั้นแน่
คำพูดของซิงหล่างทำให้เฉิงหมิงคิดไม่ตก