กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 0239 คำเตือน
โม่เหลยรู้สึกมีความสุขเป็นพิเศษ อย่างน้อยเธอก็ยังรู้จักนึกถึงเขา
“ถ้าอย่างนั้นฉันก็คงได้ลิ้มรสของอร่อยแล้ว”
เย่ลั่วลั่วรู้สึกว่าโม่เหลยมีท่าทีผิดปกติอย่างมาก แต่ก็บอกไม่ได้แน่ชัดว่าผิดปกติตรงไหน
“คุณมีความสุขจริง ๆ เหรอ ทำไมฉันไม่รู้สึกเลย คุณมีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า”
สีหน้าของโม่เหลยแข็งค้างไปชั่วขณะ ก่อนจะมองเย่ลั่วลั่วผ่านสมองแสง
“ฉันจะมีเรื่องอะไรได้ ถ้ามีก็คงเป็นเพราะเธอ เอาละ ไม่พูดมากแล้ว ทางนี้ยังมีธุระ ต้องไปทำงานก่อน”
โม่เหลยตัดสายสมองแสงอย่างรีบร้อน ยิ่งทำให้เย่ลั่วลั่วสงสัยว่าเขามีเรื่องปิดบังเธออยู่