กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 0236 ลูกท้อหนึ่งลูก
ความชื่นชมที่เซี่ยเซียงมีต่อเย่ลั่วลั่วลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม
“ฉันเข้าใจแล้ว ฉันจะตั้งใจเรียนรู้จากคุณให้ดี”
เย่ลั่วลั่วส่ายหน้าเบา ๆ แล้วส่งแก้วน้ำมะนาวคืนให้เซี่ยเซียง
“เรื่องพวกนี้ยังไม่ต้องรีบร้อน พี่เซียงค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไป หากตรงไหนทำไม่ได้หรือไม่เข้าใจ ก็ติดต่อฉันได้โดยตรง เรื่องนี้ไม่ใช่สิ่งที่จะทำสำเร็จได้ภายในวันสองวัน”
หลังจากเย่ลั่วลั่วปิดห้องไลฟ์สด ทุกคนจึงกล้าออกมาพูดคุย ต่างคนต่างพูดกันคนละประโยคสองประโยค
นี่เป็นครั้งแรกที่ตีน่าได้เห็นเย่ลั่วลั่วในสถานที่ไลฟ์สด ซึ่งแตกต่างจากตอนที่เห็นผ่านสมองแสงตามปกติโดยสิ้นเชิง