กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 0226 การกลายพันธุ์
เย่ลั่วลั่วเข้าใจแล้ว ในเมื่อไม่ทำร้ายถ้าอย่างนั้นเหตุผลที่ใช้มันแก้แค้นคืออะไรกัน
“ถ้ามันไม่เป็นภัยถึงชีวิต แล้วมันยังสร้างความเสียหายอย่างอื่นได้หรือเปล่า”
ดวงตาของลั่วเอ่อร์เป็นประกาย ต้องยอมรับว่าในบางครั้งความคิดของเย่ลั่วลั่วก็หมุนเร็วเป็นพิเศษ
“เย่ลั่วลั่ว เธอนี่เทพจริง ๆ สมองของเฉินสิงยังใช้งานไม่ดีเท่าของเธอเลย”
คำพูดไร้สาระประโยคนี้เรียกสายตาเป็นศัตรูจากทุกคน ลั่วเอ่อร์จึงได้แต่ยกมือเกาปลายจมูกอย่างกระอักกระอ่วน แล้วพูดต่อ
“ทันทีที่ทากกรดกำมะถันสัมผัสกับร่างกาย มันก็จะซึมผ่านผิวหนังเข้าสู่กระแสโลหิต และไม่มีทางเอาออกมาได้อีก”
“เว้นแต่สิ่งมีชีวิตจะตาย”