กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 222 ความทะเยอทะยานที่ถูกขยายใหญ่
คำพูดที่แทงใจดำของลั่วเอ่อร์ทำให้หลี่อ๋างตั้งตัวไม่ทัน ยังไม่ทันที่หลี่อ๋างจะพูดอะไร ลั่วเอ่อร์ก็พูดต่อ
“อย่างวัตถุดิบอาหารในมือคุณ หากพวกเราไม่จัดหาให้ คุณอาจไม่มีวันได้กินมัน”
หลี่อ๋างตกใจเล็กน้อย สีหน้าดูย่ำแย่อย่างมาก นี่คือลั่วเอ่อร์กำลังเตือนเขาเป็นนัยว่าให้รู้จักฐานะของตน อย่าล้ำเส้น
“ผมรู้แล้วว่าควรทำอย่างไร เรื่องครั้งนี้จะไม่เกิดขึ้นอีก”
ลั่วเอ่อร์ไม่ได้กำลังข่มขู่หลี่อ๋าง เพียงแต่บางเรื่องควรพูดให้ชัดเจนจะเหมาะกว่า
ไม่เช่นนั้นก็ไม่มีทางรู้ว่าใครจะกัดคุณจากข้างหลัง