กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 172 โอกาสสุดท้าย
เย่ลั่วลั่วไม่ขยับ เธอไม่อยากออกจากอ้อมกอดของชายคนนี้ มันอบอุ่น ปลอดภัย และทำให้เธออยากพึ่งพา แต่เธอก็รู้ชัดว่าเส้นทางข้างหน้ายังเลือนรางเกินไป
“คุณไม่ใช่ว่าจะทำอาหารให้ฉันหรือ” เย่ลั่วลั่วเอ่ยหลังผ่านไปพักใหญ่ “คุณกอดฉันแบบนี้ ทำอาหารไม่ได้หรอก”
ซืออวิ๋นถิงกระชับวงแขนแน่นขึ้น นี่เป็นครั้งแรกที่เขาไม่อยากปล่อยมือ “ให้ฉันกอดอีกสักพัก”
เย่ลั่วลั่วจึงไม่พูดอะไรอีก รอให้ซืออวิ๋นถิงปล่อยมืออย่างเงียบ ๆ
สุดท้ายเสียงท้องร้องของเย่ลั่วลั่วต่างหากที่ทำให้ทั้งคู่แยกจากกัน
เย่ลั่วลั่วมองซืออวิ๋นถิงที่กำลังง่วนอยู่ในครัว กะพริบตาแล้วถอนหายใจไร้เสียง