กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 0164 การสอนของสายพืช
“พักผ่อนให้เร็วหน่อยเถอะ” ซืออวิ๋นถิงเล่นปอยผมของเย่ลั่วลั่ว แม้จะตัดใจไม่ลงอย่างยิ่ง แต่ร่างกายสำคัญที่สุด “พรุ่งนี้กั่วกั่วอาจไม่จำเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้แล้ว”
เย่ลั่วลั่วพยักหน้า สายตาของทั้งสองสบกันอยู่ในความมืดเนิ่นนาน ก่อนจะแยกย้ายกันไป
เป็นอย่างที่ซืออวิ๋นถิงพูดไว้ ตอนเยี่ยกั่วกั่วตื่นขึ้นในตอนเช้า เขาไม่ใส่ใจเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานเลยแม้แต่น้อย
เพียงแต่บาดแผลที่สมานตัวจนเห็นได้ด้วยตาเปล่า ยังคงติดตาเขาอย่างชัดเจน