กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 156 อย่าแตะต้องเธอ
เดินไปได้ไม่กี่ก้าว เขาก็หันกลับมาอีกครั้ง มายืนอยู่ตรงหน้าเฉิงเหยา ฝ่ายหลังยังคิดว่าเขาเสียใจแล้วเสียอีก
เธอเรียกอย่างยินดี “ซิงหล่าง”
“ลืมบอกไป อย่าคิดอะไรที่ไม่ควรคิด โดยเฉพาะกับเย่ลั่วลั่ว” แววตาของซิงหล่างพลันดุดันราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังไล่ล่าเหยื่อ
“ฉันสาบานว่าจะทำให้เธอรับผลไม่ไหว”
เฉิงเหยาถูกสายตาของซิงหล่างทำเอาขาอ่อน ร่างกายเย็นเยียบ ริมฝีปากสั่นระริกจนพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว
กระทั่งเงาร่างของซิงหล่างหายลับไปโดยสิ้นเชิง เฉิงเหยาจึงค่อย ๆ ฟื้นคืนสติ เงยหน้าขึ้นจ้องห้องใดห้องหนึ่งเบื้องบนด้วยสายตาอาฆาต