กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 128 อุดมคติ
เย่ลั่วลั่วเผยรอยยิ้มจนเห็นฟันขาวเรียงสวยแถวเล็ก “อุดมคติของฉันมีตั้งเยอะแยะ ทุกช่วงเวลาหนึ่งอุดมคติของฉันก็จะเปลี่ยนไป พอคนเราโตขึ้น อุดมคติก็ย่อมเปลี่ยนตาม”
“อุดมคติเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาได้ด้วยเหรอ”
ซืออวิ๋นถิงตามความคิดของเย่ลั่วลั่วไม่ค่อยทัน นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินเรื่องนี้
“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าสิ่งที่นายอยากทำตอนเด็กจะเหมือนกับตอนนี้”
ซืออวิ๋นถิงก้มศีรษะลงเล็กน้อย ราวกับกำลังคิดทบทวนเรื่องของตัวเองอย่างจริงจัง
จากนั้นเขาก็ให้คำตอบที่แน่วแน่อย่างยิ่งแก่เย่ลั่วลั่ว “ไม่เปลี่ยน แล้วอุดมคติของเธอมีอะไรบ้าง”