กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 117 แผนเลี้ยงปลา
“คนเราล้วนเติบโตขึ้นในชั่วพริบตา เธอก็เช่นกัน ฉันคิดว่ากั่วกั่วก็คงเหมือนกัน”
ความทรงจำของซืออวิ๋นถิงพลันย้อนกลับไปยังครั้งแรกที่เขาได้รู้จักเย่ลั่วลั่ว
“ตอนที่พบเธอครั้งแรก กั่วกั่วก็แสดงให้เห็นถึงความเฉียบไวที่ต่างจากคนทั่วไปแล้ว”
“ตอนนั้น หากเธอไม่ยืนหยัดต่อไป ผลลัพธ์ก็คง...”
เย่ลั่วลั่วรู้ดีว่า ตอนนั้นเจ้าของร่างเดิมไม่อยู่แล้ว หากเธอไม่เข้ามา กั่วกั่วก็คง...
“ไม่ต้องให้คุณช่วย ฉันอยากอยู่คนเดียวเพื่อสงบสติอารมณ์สักพัก”
ซืออวิ๋นถิงไม่ได้พูดอะไร หันหลังจากไป
เฉินสิงเห็นสีหน้าหัวหน้าไม่สู้ดี ก็รู้ทันทีว่าต้องมีคนซวยแล้ว จึงรีบวิ่งเข้ามา