กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 111 ทุกคนล้วนเท่าเทียม
“ถ้าท่านชอบ ฉันจะเอาไปให้ถึงสถาบันการศึกษา ไม่จำเป็นต้องมาเฝ้ารอดูในห้องไลฟ์สดหรอก ลำบากเกินไป”
เมื่อซืออวิ๋นถิงได้ยินเย่ลั่วลั่วพูดเช่นนี้ ก็เข้าใจทันทีว่าคนผู้นี้มีสถานะใด
เพียงแต่ซิงหล่างกลับรู้สึกไม่ดีไปทั้งตัว สีหน้าสดใสตามปกติหายไปหมด
ตาแก่จากสถาบันการศึกษาอะไรนี่ คงไม่ได้ค้นพบสถานะนักบวชชุดขาวของเย่ลั่วลั่วแล้วใช่ไหม
“ไม่ต้องส่งไปสถาบันการศึกษา ส่งไปเดี๋ยวก็ถูกแบ่งกันหมด ฉันต้องการลูกที่เป็นของฉันคนเดียว”
รองคณบดีมองแตงโมในอ้อมแขนของซืออวิ๋นถิงอย่างพอใจ
“เอาลูกนั้นแหละ ลูกที่อยู่ในมือเขา ส่งไปตามที่อยู่นี้ให้ฉัน”