กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 107 โด่งดังเป็นพลุแตก
เฉินฉู่หรันกรีดร้อง พุ่งเข้าใส่เย่ลั่วลั่ว “เป็นเพราะแกทั้งหมด! นังสารเลว!”
เย่ลั่วลลั่วถอยหลังอย่างสุขุมสองก้าว
เถาวัลย์ในมือทีน่าพุ่งออกไปฉับพลัน รัดเอวเฉินฉู่หรันแล้วกระชากอย่างแรง “คนนอกห้ามเข้าเขตมหาวิทยาลัย ไสหัวออกไป!”
“ฉันไม่ไป!” เฉินฉู่หรันดิ้นรนสุดแรง ราวหญิงบ้าคลั่ง “จะไล่ฉันออกไม่ได้ ไม่อย่างนั้นทุกอย่างก็พังหมด!”
เธอกรีดร้องอย่างรุนแรง จนเย่ลั่วลั่วรู้สึกว่าแก้วหูของตัวเองใกล้จะแตก
เย่ลั่วลั่วเพียงก้มมองเฉินฉู่หรันอย่างเย็นชา ราวกับมองมดปลวกตัวหนึ่ง
ทีน่าสะบัดมือกลางอากาศ เถาวัลย์โยนเฉินฉู่หรันออกไปจากหน้าต่างชั้นสามโดยตรง
“โครม!”