กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 0072 เกือบเผยตัวตน
เย่ลั่วลั่วพยักหน้าอีกครั้ง สีหน้าไม่ถ่อมตัวเกินไปและไม่โอหังแม้แต่น้อย ไม่รู้สึกด้อยค่าเพียงเพราะตนเป็นชนชั้นยากไร้
แต่พอเฉิงเหยาได้ยิน เธอก็ยืดหลังตรงขึ้นทันที มองเย่ลั่วลั่วอย่างดูแคลน “ที่แท้ก็ชนชั้นยากไร้นี่เอง ฉันนึกว่าผู้ที่มาร่วมงานเลี้ยงล้วนเป็นขุนนางราชวงศ์เสียอีก”
ชนชั้นยากไร้กระจอก ๆ คนหนึ่งยังกล้าสะบัดมือนายน้อยซิงหล่างทิ้ง ช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง!
นายน้อยซิงหล่างถูกเมินเฉย ตอนนี้ต้องโกรธมากแน่ เธอต้องแสดงผลงานให้ดี ช่วยนายน้อยซิงหล่างระบายความโกรธอย่างสาสม!
คิดเช่นนั้น เฉิงเหยาก็เริ่มพินิจเย่ลั่วลั่วอย่างกำเริบเสิบสาน แววตาเต็มไปด้วยความเป็นศัตรู