เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 0063 ฉันสอนเพียงศิลปะการทำอาหาร
ทุกคนยืนมองอยู่หน้าประตูอย่างตาละห้อย นักศึกษาสาขาศิลปะการทำอาหารถูมืออย่างประหม่า มองเย่ลั่วลั่วแล้วกล่าวว่า “อาจารย์ หากคุณต้องการสิ่งใดเพิ่มเติม เชิญบอกได้เลย พวกเราจะพยายามเตรียมให้เต็มที่!”
เย่ลั่วลั่วไม่พูดอะไร เพียงเดินสำรวจห้องครัวใหญ่แห่งนี้รอบหนึ่ง
จากนั้นจึงเอ่ยว่า “ไม่เลว วัตถุดิบมีเพียงพอ อุปกรณ์ครัวก็ครบถ้วนมาก”
เมื่อได้รับคำชม นักศึกษาทั้งหลายต่างโล่งอก “ที่นี่ นอกจากอาจารย์ที่ปรึกษาซึ่งสอนควบสาขาอื่นแล้ว ก็มีเพียงอดีตคณบดีที่สอนความรู้เฉพาะทางให้พวกเรา!”
พวกเขามองเย่ลั่วลั่วอย่างตาละห้อย ดูราวกับกำลังภาคภูมิใจ
เย่ลั่วลั่วรู้สึกสะเทือนใจอย่างไร้สาเหตุ จึงได้แต่พยักหน้า “ทำได้ถึงขนาดนี้ก็ดีมากแล้ว วันนี้ฉันจะทำเครื่องดื่มอร่อย ๆ ให้พวกเธอ”
การทำอาหารเสียเวลามากเกินไป เธอยังต้องไปหาโม่เหลยเพื่อถามเรื่องพลังพิเศษ จึงอยู่ที่นี่นานเกินไปไม่ได้
ภายใต้สายตารอคอยของเหล่านักศึกษา เย่ลั่วลั่วเดินไปหยิบเลมอนหลายลูก แอปเปิลดิบหลายลูก ชาหนึ่งห่อ และน้ำผึ้งครึ่งเหยือกจากชั้นวาง
นักศึกษาที่อยู่ข้างกายรีบเอาใจ “อาจารย์ เลมอนพวกนี้พวกเราแย่งชิงมาอย่างยากลำบาก ทุกคนล้วนไม่กล้าใช้เลย!”