กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 0052 ความโกรธที่ไร้ชื่อ
“ไม่คุ้ม ไม่คุ้มเลย” เย่ลั่วลั่วตอบอย่างกระอักกระอ่วน “ตอนนั้นสมองฉันคงมีน้ำเข้า”
“อย่างนั้นเหรอ”
ซืออวิ๋นถิงก้าวเข้ามาใกล้อีกสองก้าว สีหน้าเคร่งขรึมเย็นเยียบ แรงกดดันหนักหน่วง “งั้นทำไมเธอยังพัวพันกับเขา ยังทะเลาะกันในมหาวิทยาลัยอีก ถ้าคราวนี้ฉันกลับมาไม่ทัน เธอรู้ไหมว่าจะเกิดผลลัพธ์อะไรขึ้น”
“นายหมายความว่ายังไง”
เย่ลั่วลั่วไม่พอใจ เธอสบตาซืออวิ๋นถิง “นายเองก็คิดว่าฉันเป็นฝ่ายไปหาเรื่องเขาก่อน?”
ซืออวิ๋นถิงสูดลมหายใจลึก สีหน้ากลับคืนสู่ความเรียบเฉย “ไม่มีอะไร”