กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 0046 ปลอดภัยเสียที
ซืออวิ๋นถิงเงียบงัน เพียงเหลือบมองลั่วเอ่อร์อย่างเฉยเมยโดยไม่พูดอะไร แต่สีหน้ากลับเป็นการยอมรับโดยปริยาย
“เธอบาดเจ็บหนักถึงเพียงนั้นได้อย่างไร?” ลั่วเอ่อร์ใช้ไหล่กระแทกไหล่ซืออวิ๋นถิง เลิกคิ้วถาม “ในเมื่อสนใจเธอ ก็ปกป้องเธอให้ดีสิ”
เฉินเหนียนยืนอยู่ข้าง ๆ พยักหน้าอย่างครุ่นคิด “หมอลั่ว ผู้หญิงที่เหล่าไป๋เฝ้าดูอยู่บาดเจ็บหรือ? หัวหน้าถึงกับพาเธอมาที่นี่ ให้คุณรักษา”
พูดถึงตรงนี้ เฉินเหนียนพลันหุบปาก มองซืออวิ๋นถิงด้วยสีหน้ากระจ่างแจ้ง
ความในใจถูกแทงทะลุอย่างจัง สีหน้าเดิมที่สงบนิ่งของซืออวิ๋นถิงเริ่มควบคุมไม่อยู่