กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 0036 ความสนใจจากสำนักบริหาร
“ทำแบบนั้นได้อย่างไร” เซี่ยเซียงรีบโบกมือ สีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น “คุณเป็นนายทาสของฉัน จะเรียกชื่อคุณตรง ๆ ได้อย่างไร นี่เป็นการไม่เคารพอย่างร้ายแรง”
เศษซากศักดินามาจากไหนกัน...
เย่ลั่วลั่วหมดแรงจะบ่น จึงทำสีหน้าจริงจัง “นี่คือคำสั่งของฉัน ต่อไปเรียกขานฉันเหมือนคนรุ่นเดียวกันก็พอ ไม่อย่างนั้นฉันจะไล่เธอออก”
เซี่ยเซียงชะงักไปครู่หนึ่ง อ้าปากเหมือนยังอยากโต้แย้ง แต่เมื่อเห็นเย่ลั่วลั่วจริงจังเช่นนั้น ก็ทำได้เพียงตอบตกลง “ฉันเข้าใจแล้ว ลั่วลั่ว”