กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Aphun-Tran
บทที่ 37 - ขอบเขตระดับแปดขั้นสูงสุด เริ่มต้นขัดเกลาไขกระดูก!
"อำเภอหยางแห่งนี้ล้าหลังเกินไปแล้วกระมัง!"
หญิงสาวนางหนึ่งเดินทอดน่องอยู่บนถนนของอำเภอหยาง พลางส่ายหน้าเบาๆ อยู่ในใจ
นางคือโม่ยวิ่น ศิษย์เอกที่มาจากสำนักกระบี่ตะวันลับ คราวนี้เดินทางมาพร้อมภารกิจของสำนัก ในขณะเดียวกันก็แวะมาเยี่ยมเยียนตระกูลโม่สายย่อย และถือโอกาสตรวจดูว่าแถบอำเภอหยางแห่งนี้มีต้นกล้าชั้นดีบ้างหรือไม่
หากพบต้นกล้าชั้นดี นางก็จะพากลับไปยังสำนักกระบี่ตะวันลับด้วย
เมื่อหลายวันก่อน นางออกเดินทางมาจากสำนักกระบี่ตะวันลับ ระหว่างทางก็เดินเล่นพักผ่อน สัมผัสวิถีชีวิตผู้คน ใช้เวลาหลายวันจึงเดินทางมาถึงอำเภอหยาง
"ไปดูที่ตระกูลโม่ก่อนแล้วกัน แม้ว่าตระกูลโม่แห่งนี้จะก่อตั้งขึ้นโดยคนสายย่อยของตระกูลโม่แห่งมหานครตะวันลับ ทว่าอย่างไรเสียก็สืบสายเลือดตระกูลโม่เช่นเดียวกัน"
โม่ยวิ่นพึมพำกับตนเอง
ไม่นานนัก นางก็เดินทางมาถึงจวนตระกูลโม่