กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Aphun-Tran
บทที่ 18 - กาลอวสานของค่ายหมาป่าทมิฬ!
หลายวันต่อมา
หลี่ฉางเซิงกำลังนั่งนับเงินอยู่กับเฉินเยวี่ยเหลียนที่บ้าน ในช่วงสองสามวันนี้พวกเขาขายน้ำตาลอ้อยได้มากมาย ทำเงินได้ไม่น้อยเลยทีเดียว
"ทั้งหมดสองร้อยตำลึงเงิน!"
เฉินเยวี่ยเหลียนอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง
นี่มันเงินถึงสองร้อยตำลึงเชียวนะ! ซึ่งไม่เหมือนกับเงินที่หลี่ฉางเซิงค้นได้จากตัวพวกโจรภูเขาคราวก่อน เพราะคราวนี้เป็นเงินที่หามาได้ด้วยน้ำพักน้ำแรงของตนเอง
เพียงแค่ไม่กี่วันก็หาเงินได้มากมายถึงเพียงนี้ เฉินเยวี่ยเหลียนแทบไม่กล้าจินตนาการเลยจริงๆ!
หากกินอยู่อย่างประหยัดมัธยัสถ์ เงินจำนวนนี้ก็เพียงพอให้ชีวิตนี้นางอยู่อย่างสบายไปได้ตลอดชีวิตแล้ว
"พี่สะใภ้ เงินสองร้อยตำลึงนี้ยังไม่พอซื้อคัมภีร์วิชาการต่อสู้ดีๆ เลยขอรับ สำหรับคนร่ำรวยที่แท้จริงแล้ว เงินเพียงเท่านี้ไม่นับเป็นอะไรหรอก" หลี่ฉางเซิงกล่าว
"น้องสามีจะนำเงินนี้ไปซื้อคัมภีร์วิชาหรือ?"