บทที่ 7 - กำจัดโจรภูเขา

บทที่ 7 - กำจัดโจรภูเขา

หลี่ฉางเซิงก้าวเดินออกมา แกล้งทำท่าทางหวาดกลัว

"นายท่านทั้งหลาย ข้าคือหลี่ฉางเซิงขอรับ"

เมื่อเห็นท่าทางตัวสั่นเทาด้วยความขลาดกลัวของหลี่ฉางเซิง หมาป่าหน้าบากก็เผยสีหน้าดูแคลนออกมา ก่อนจะเอ่ยซักถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา "เหตุใดพี่สะใภ้ของเจ้าจึงไม่มา"

"พี่สะใภ้ของข้าติดไข้หวัด อาการค่อนข้างรุนแรงขอรับ" หลี่ฉางเซิงแต่งเรื่องหลอกลวง

พวกโจรภูเขาไม่ได้คิดอะไรมาก อีกอย่างก็เป็นเพียงแค่สตรีคนหนึ่งที่ไม่ได้มาเท่านั้น

"พวกเจ้าทุกครัวเรือนต้องจ่ายเงินออกมาอย่างน้อยหนึ่งตำลึง หากไม่มีเงินก็ส่งมอบเสบียงออกมา หากไม่มีสิ่งใดเลย ก็ส่งตัวสตรีออกมา"

พวกโจรภูเขาเองก็ขาดแคลนสตรี แต่เนื่องจากพวกมันยังต้องตระเวนปล้นอีกหลายหมู่บ้าน การพาสตรีติดสอยห้อยตามไปด้วยจึงไม่สะดวกนัก แต่หากจะพาไปสักสองสามคนย่อมไม่มีปัญหา

ทันทีที่ได้ยินคำพูดนี้ ชาวบ้านนับร้อยคนที่อยู่ในหมู่บ้านต่างพากันหน้าถอดสี

หนึ่งตำลึงเงิน