กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Aphun-Tran
บทที่ 2 - ทักษะแทงปลา
บ้านของหลี่ฉางเซิงอยู่ท้ายหมู่บ้าน ห่างจากลำธารสายเล็กเพียง 60 กว่าเมตรเท่านั้น
เขาถือหอกไม้เดินมุ่งหน้าไปยังลำธาร ส่วนเรื่องแทงปลานั้น เขาไม่ได้เอ่ยถึงกับพี่สะใภ้
หากไม่เช่นนั้น ด้วยสภาพร่างกายที่เพิ่งฟื้นจากอาการป่วยหนัก พี่สะใภ้ย่อมไม่มีทางยินยอมให้เขาวิ่งไปที่ลำธารในสภาพอากาศหนาวเย็นเช่นนี้ หากติดไข้ลมหนาวซ้ำขึ้นมา เรื่องคงบานปลายใหญ่โต
แต่สาเหตุที่หลี่ฉางเซิงกล้าทำเช่นนี้ ย่อมเป็นเพราะการยกระดับทักษะสามารถมอบแต้มคุณสมบัติอิสระให้แก่เขาได้ ขอเพียงเพิ่มพลังกาย เขาก็ไม่ต้องกังวลว่าจะติดไข้ลมหนาว
ไม่นานนัก
หลี่ฉางเซิงก็มาถึงริมลำธาร
ลำธารสายนี้ค่อนข้างกว้าง ด้านในมีก้อนหินอยู่มากมาย จุดที่ตื้นลึกเพียงครึ่งเมตร ทว่าบางจุดกลับลึกกว่าหนึ่งเมตร
หลี่ฉางเซิงถอดรองเท้าผ้าออก ถลกขากางเกงขึ้น แล้วก้าวลงไปในลำธาร