กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 269 เข้าเมืองหลวง
“ข้างหน้าคือเมืองหลวงแล้ว”
จี้เป่ยเฉินเปิดม่านรถม้า มองออกไปข้างนอกคราหนึ่ง
เหยาเหยาลอดออกจากใต้แขนเขา ใบหน้าครึ่งหนึ่งแนบอยู่ข้างหน้าต่างรถม้า
กำแพงเมืองเบื้องไกลสูงจนมองไม่เห็นยอด หน้าประตูเมืองมีแถวคนยาวเหยียด รถม้าและฝูงชนเบียดเสียดกัน เสียงร้องขายส่งผ่านมาถึงแต่ไกล
บางคนต้อนหมู บางคนหาบผัก ยังมีคณะพ่อค้าที่ลากหีบไม้ขวางอยู่กลางถนน คนขับรถม้าตะโกนด่าคนไม่หยุด
“หลีกไป!”
“เจ้าเฉี่ยวรถข้าแล้ว!”
“ก็เฉี่ยวเจ้าคนเดียวนั่นแหละ ใครใช้ให้เจ้ากีดขวางกลางถนน!”
เหยาเหยามองอยู่ครู่หนึ่ง