เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 264 เผ่าคนเถื่อนเข้าเฝ้า
คณะทูตเข้ามาทางประตูเหนือ
เหยาเหยายืนอยู่หน้าประตูกระโจมบัญชาการ มองข้ามลานฝึกทหารไปครึ่งลานก็เห็นธวัชต้นนั้นที่หัวขบวน
ไม่ใช่ธวัชของต้าโจว หากเป็นของเผ่าคนเถื่อน—พื้นสีเทาลายขาว ปักรูปหมาป่าตัวหนึ่ง พอลมพัดก็สะบัดพั่บ ๆ
ขบวนไม่ยาว นับหน้าหลังรวมกันก็ราว 30 คน ผู้ที่ขี่ม้านำหน้าเป็นชายหนุ่ม อายุราว 20 ต้น ๆ ร่างกายผอมบางกว่าชายฉกรรจ์เผ่าคนเถื่อนทั่วไป แต่ท่านั่งบนหลังม้ามั่นคงนัก มือกำบังเหียนหลวม ๆ ไม่เกร็ง
น้องชายของอากู่หลัวชนะ
เหยาเหยามองอยู่สองครั้งก็ยืนยันได้—คนผู้นี้ไม่เหมือนอากู่หลัว อากู่หลัวเป็นสัตว์ดุร้าย ไปที่ใดก็พาเอาความเอาเป็นเอาตายกับคนติดตัวไปด้วย น้องชายคนนี้หาเป็นเช่นนั้นไม่ แววตาเฉลียวฉับไว พอเข้าประตูค่ายก็กวาดตามองสองข้างหนึ่งรอบเสียก่อน เห็นชัดตำแหน่งยืนของทหารยามกับระเบียบเกราะแล้วจึงก้าวต่อไป
คนที่ดูเป็นในทางลับนั้นอันตรายกว่าคนที่เอาแต่ฟัน