กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 161 โรงเรียนของเหยาเหยา
“แม่ เหยาเหยารับได้แล้ว”
วันที่สามหลังจากพูดประโยคนี้ จี้เป่ยเฉินก็หาอาจารย์มาได้ผู้หนึ่ง
คนผู้นี้เชิญมาจากอำเภอหนิงหย่วนซึ่งใกล้ที่สุดในเขตปกครองของกองทัพเจิ้นเป่ย แซ่เมิ่ง อายุหกสิบกว่าปี หลังค่อมนิด ๆ สวมเสื้อยาวผ้าฝ้ายสีเทาที่ซักจนสีซีด ขอบแขนเสื้อปะไว้สองชั้น ตะเข็บกลับเย็บเรียบร้อยดี
ได้ยินว่าเป็นซิ่วไฉเฒ่าที่สอบมาทั้งชีวิตก็ยังไม่เคยสอบได้จู่เหริน สอนเด็กปฐมวัยอยู่ในอำเภอมาสามสิบปี ปีที่แล้วศิษย์คนสุดท้ายก็ย้ายตามครอบครัวไปทางใต้ โรงเรียนต้องปิดประตู เขาจึงนั่งดื่มสุราคลายกลุ้มอยู่ที่บ้าน
ตอนที่ฮั่วเหยียนพาคนไปเชิญ ซิ่วไฉเมิ่งนึกว่ามาจับชายฉกรรจ์ไปเป็นทหาร เกือบปีนกำแพงหลังบ้านหนีไปแล้ว