กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 137 แนวป้องกันที่สอง
ก่อนฟ้าสางครึ่งชั่วยาม เผ่าคนเถื่อนก็ถอนค่าย
อากู่หลัวตี้แทบไม่ได้นอนตลอดทั้งราตรี ใต้ตาเขียวคล้ำ ริมฝีปากแห้งแตกเป็นขุย เขากระดกสุรานมลงไปสองอึกให้ชุ่มคอ ก่อนจะพลิกตัวขึ้นม้าแล้วเหลือบมองไปทางใต้
เส้นขอบฟ้าเป็นสีเทาขาว
“กองหน้าออกเดิน ทัพทั้งหมดตามไป ผ่านลานราบข้างหน้านั้นไปก็ถึงหุบเขาลึก” เสียงของเขาแหบพร่าแต่หนักแน่น “ไปถึงหุบเขาลึกแล้วทะลุผ่านไป เบื้องหลังก็คือค่ายใหญ่กองทัพเจิ้นเป่ย ตีให้แตก พวกเจ้าอยากได้อะไรก็หยิบเอา”
คำนี้ได้ผล ลูกตาของพวกหัวหน้าเผ่าเบื้องล่างเปล่งประกาย พวกเขาโบกดาบโค้งตวาดไล่คนของตัวเองให้บุกไปข้างหน้า
ทหารม้ากองหน้า 3,000 นายย่างเท้าลงบนลานราบกว้างนั้นก่อนใคร