กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 126 เหยาเหยาล่าหมี
เมื่อภายหลังฮั่วเหยียนนึกย้อนถึงเรื่องนี้ เขาเคยพูดประโยคหนึ่งไว้
“ชีวิตนี้ข้าขึ้นสมรภูมิ ฟันคนเถื่อน รับดาบสาม ศรหก ไม่มีสถานการณ์ใดที่ข้าไม่เคยพบ”
“แต่วันนั้นบนภูเขา ภาพที่ข้าเห็น ฝันก็ยังฝันถึง”
เรื่องมันเป็นเช่นนี้
ช่วงไม่กี่วันก่อนเข้าฤดูเหมันต์ เหยาเหยาจ้องดูปริมาณเนื้อแห้งในโรงครัวอยู่นาน นับนิ้วคำนวณอยู่รอบหนึ่ง
ไม่พอ
เรื่องที่ฤดูเหมันต์ปีก่อนกองทัพเจิ้นเป่ยเกือบขาดเสบียงนั้นนางจำได้ ปีนี้เด็ดขาดจะให้เกิดเรื่องพลาดเช่นนั้นอีกไม่ได้
เสบียงฤดูหนาวจากราชสำนักกว่าจะมาถึงก็ต้องรอถึงเดือนสิบสอง ตรงกลางจึงเว้นช่องว่างไว้เกือบหนึ่งเดือน