เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 82 นายอำเภอมาถึงบ้าน
“ท่าน ข้าน้อยไม่ได้เก็บ!” อาจารย์ปู่คุกเข่ากระแทกพื้นทั้งสองข้าง “ข้าน้อยกล้าเก็บเงินของตระกูลหวังได้อย่างไร ครอบครัวนั้นจนจนต้องขายหมูไปแล้ว——”
“หมู” โจวเจิ้งเน้นคำนี้ช้า ๆ
“บ้านเขามีหมูอยู่ตัวเดียว”
“หมูตัวเดียวจะได้เงินสักเท่าไร” มือที่กำหมวกขุนนางของโจวเจิ้งกดลง “เขาติดคุกเดือนหนึ่งแล้วออกมา ยังมีเงินเหลือไปซื้อเศษผ้าที่ตลาด เงินค่าเศษผ้านั้นมาจากไหน”
หัวของอาจารย์ปู่แนบอยู่กับพื้นอิฐ ไม่พูดอีก
“เจ้านั่งคุกเข่าอยู่ตรงนี้” โจวเจิ้งก้าวข้ามธรณีประตู “พรุ่งนี้เช้าพอฟ้าสว่าง ข้าต้องการสมุดบันทึกคดีเล่มนั้น ต้องได้คำร้องเดิม ต้องได้คำให้การที่เจ้าเขียนไว้ ไม่ขาดสักแผ่น”
ม้าถูกจูงออกมาอยู่ในลานแล้ว
ตอนขึ้นม้า มือเขาสั่นอยู่ 2 ครั้งกว่าจะเหยียบโกลนได้
สามวันต่อมา ค่ายใหญ่กองทัพเจิ้นเป่ย