กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 80 ดวงจิตหยินตระกูลหวังไม่สลาย
เหยาเหยาไม่ตอบ นางเก็บขนมน้ำตาลปั้นเข้าอก แล้วซ่อนไม้อีกสองอันไว้ในแขนเสื้อ
คนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามถนนขยับตัวแล้ว
เขาโยนผ้าที่ถืออยู่นั้นลงบนแผง พ่อค้าแผงหลังร้องเรียกก็ไม่สนใจ สองขาไวราวกับจะไปแย่งของ สามก้าวก็ข้ามกลางถนนมาแล้ว
“เหยาเหยา!”
ยังห่างกันอยู่ห้าหกก้าวเขาก็เริ่มตะโกน เสียงดังแจ่มชัดจนคนหาบของข้างทางต้องหันกลับมามอง
“เหยาเหยาเอ๊ย ข้าคือท่านต้าซานเองนะ”
เหยาเหยายืนอยู่กับที่ ไม่ไหวติง