เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 40 กลับมาพร้อมของเต็มมือ
ระหว่างทางกลับค่าย บรรยากาศของคณะเดินทางพลิกไปจากตอนขามาจนสิ้นเชิง
ชายฉกรรจ์ 10 คนช่วยกันเข็นรถล้อเดียว 3 คันที่เต็มไปด้วยมันป่า ไหล่ก็แบกตะกร้าไม้ไผ่ ในตะกร้ามีปลาที่ยังดิ้นพล่านกับเกาลัดอีกหนึ่งถุง เดินไปก็มีเสียงล้อดังกร๊อด ๆ กร๊าด ๆ ยิ้มจนปากฉีกถึงหู
จี้เหยาเหยานั่งอยู่บนบ่าฮั่วเหยียน มือเล็ก ๆ กำผ้าคาดหัวของเขาไว้เป็นบังเหียน ขาสั้น ๆ สองข้างแกว่งไกวอยู่ตรงอกเขา แกว่งทีก็เตะขอบชุดเกราะที ส่งเสียงดังกังวานกรุ๊งกริ๊ง
“ท่านอาฮั่ว เดินเร็วหน่อย เหยาเหยาหิวแล้ว”
ฮั่วเหยียนแบกนางไว้แล้วก้าวเดินยาว ๆ อย่างรวดเร็ว ไม่รู้สึกเหนื่อยเลยสักนิด กลับยิ้มจนตาหยี “ได้เลยขอรับท่านหญิงน้อย ผู้น้อยจะวิ่งให้ท่านดูเลย”
ทหารที่ยืนเวรอยู่หน้าประตูค่ายเห็นคณะเดินทางนี้แต่ไกลก็ตะลึง ถึงกับขยี้ตายืนยันว่าตัวเองไม่ได้ดูผิด รีบวิ่งไปรายงาน
พอพวกเขาเข้าค่ายมา ข่าวก็แพร่ไปทั่วแล้ว ทหารในกระโจมทั้งสองฝั่งต่างโผล่หัวออกมาดูเรื่องสนุก เห็นรถเข็น 3 คันที่กองมันป่าพูนสูงจนแทบจะทะลุขึ้นไปกับตะกร้าปลาสดหลายใบใหญ่ ลูกตาก็แทบจะจ้องติดไป
“โอ๊ย เอาที่ไหนมากันเนี่ย”
“รองแม่ทัพพาคนเข้าป่าไปหามา ได้ยินว่าเป็นที่ที่ท่านหญิงน้อยหาพบ”