เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 26 เผ่าคนเถื่อนรุกรานชายแดน
ราตรีสงัดยามสาม เสียงฝีเท้าม้ารุดเร่งก็แล่นมาทำลายความเงียบของค่ายทหาร
จี้เหยาเหยากำลังหลับ ๆ ตื่น ๆ อยู่พอดี จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าอึกทึกและเสียงตวาดสั่งการจากด้านนอก นางลืมตาขึ้นทันที มือน้อยคว้าไม้ท่อนที่เหลาปลายแหลมไว้ข้างเตียงกุมไว้แน่น
ม่านกระโจมถูกคนกระชากเปิด จี้เป่ยเฉินก้าวยาวเข้ามา ในตัวยังสวมเพียงเสื้อใน นอกนั้นคลุมเสื้อคลุมไว้ผืนหนึ่ง สีหน้าหม่นหนักราวกับจะหยดน้ำออกมา
“ท่านพ่อหรือ” จี้เหยาเหยาลุกขึ้นนั่ง ขยี้ตา
จี้เป่ยเฉินเดินมาถึงข้างเตียง ยื่นมือลูบศีรษะน้อยของนาง เสียงกดต่ำลง “เหยาเหยาไม่ต้องกลัว ในค่ายมีเรื่องนิดหน่อย พ่อต้องออกไปข้างนอกสักเที่ยว”
จี้เหยาเหยาได้ยินเสียงฮั่วเหยียนดังมาจากด้านนอก กำลังระดมพลบัญชาการรบ มือน้อยของนางคว้าแขนเสื้อจี้เป่ยเฉินไว้ “เกิดอะไรขึ้นหรือ”