กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 451 แต่ว่า.. แกพูดได้ยังไงกัน?
ในความมืดมิดไม่สิ้นสุด ดูเหมือนมีลำแสงส่องเข้ามา..
“ฉัน.. ฉันไม่น่าเกลียดเหรอ?”
เสียงของอีกาสีเทาสั่นเครือ ชั่วขณะหนึ่งมันถึงกับลืมไปว่าตัวเองยังบินอยู่
ปีกชะงักไปนิดหนึ่ง เกือบร่วงลงพื้น
โดยเฉพาะหลังจากที่มันเห็นว่า ในแววตาของเผ่าพันธุ์เดียวกันที่ดูสูงศักดิ์ตรงหน้ามีแต่ความสงสัย ไม่มีประชดประชันเลย..
มันไม่เข้าใจ..
ทำไมคำพูดแบบนี้ถึงออกมาจากปากของเผ่าพันธุ์เดียวกันที่ดูสูงศักดิ์กว่าจูเชวี่ยเสียอีก
คงโกหกฉันใช่ไหม?
ต้องใช่แน่ ๆ ..