กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 421 มนุษย์·นรก
ดอกโบตั๋นดอกเล็กๆ ดอกหนึ่ง ดูไม่เข้ากับเสื้อตัวนั้นเลยสักนิด
มันไม่เหมือนของที่มีมาตั้งแต่แรก เหมือนเสื้อที่ขาดเป็นรูตอนเด็กๆ แล้วแม่ค่อยๆ เย็บปะทีละเข็มมากกว่า
ที่เป็นดอกตูมรอวันบานก็เพราะเสื้อตัวนี้เก่าจริงๆ นั่นแหละ..
เป็นวิธีปักแบบโบราณมาก ฝีมือก็ไม่ได้ดูเด่นอะไรเลย
แต่ยังพอรู้สึกได้อยู่รางๆ ว่า..คนที่ปักดอกไม้นี้ใส่ทั้งแรงใจและความรักลงไปกับเขามากแค่ไหน
เฉินอวี้เหยียนจ้องเขาอยู่พักหนึ่ง แล้วถอนหายใจเบาๆ “ที่แท้ก็เป็นนายนี่เอง”
พอได้ยินที่เฉินอวี้เหยียนพูด ทุกคนก็หันมามองพร้อมกัน
“นายรู้จักเหรอ”
เฉินอวี้เหยียนพยักหน้า แล้วตอบข้อสงสัยของทุกคน “เขาเป็นลูกชายของไต้เจี้ยนเย่”