กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 261 ไม่ใช่ผมนะ! ผมไม่ได้ทำ!
บ่ายวันพฤหัส..
พอเฉินอวี้เหยียนตื่นจากหลับ สิ่งแรกที่รู้สึกได้ก็คือ “น้ำตา” ที่ไหลลงมาตามหางตา
ยื่นมือไปเช็ด แล้วมองทูตสวรรค์น้อยที่หลับสนิทอยู่บนหน้าผากตัวเอง ก็กลอกตาแบบจนใจ
“ไม่รู้จริงๆ ว่าแกเอาน้ำลายมาจากไหนตั้งเยอะ..”
กับสองตัวเลือกที่เฉินอวี้เหยียนให้ไป ทูตสวรรค์น้อยก็เลือก “นอนรับใช้” อย่างไม่ลังเลเลย
ยังไงไปเรียนวิชาอาชีพก็หลับอยู่ดี สู้หลับบนหน้าผากเฉินอวี้เหยียนไม่ดีกว่า..
“อื้อ เฉินอวี้เหยียน ตื่นแล้วเหรอ!”
รู้สึกถึงความเคลื่อนไหวใต้ตัว ทูตสวรรค์น้อยก็ขยี้ตาตื่นขึ้นมาด้วย
“ไปกันเถอะ ออกไปเดินเล่นเป็นเพื่อนหน่อย”