กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 238 เหงื่อแตกหลังแล้วสิ~ไอ้น้อง
พอเฉินอวี้เหยียนออกจากวิลล่า ท้องฟ้าก็โปรยฝนปรอยลงมาอีกครั้ง
ต่างจากพายุฝนที่โหมกระหน่ำแป๊บเดียวเมื่อกี้ ฝนปรอยตอนนี้ตกยาว ๆ ละเอียด ๆ
ฝน...
เป็นสีเขียวอมฟ้า
เหมือนกับครั้งที่เคยตกลงมาที่ฉีเฟิงตอนนั้นเป๊ะ..
ท่านอวี่..
มาถึงแล้ว..
ส่วนโทรศัพท์น่ะ แน่นอนว่าเฉินอวี้เหยียนโทรตอนอยู่ระหว่างทางกลับกว่างหมิง
มันก็บังเอิญเหมือนกัน หลังจากโทรหาพ่อแม่หลายครั้งแล้วไม่มีคนรับ..เฉินอวี้เหยียนก็นึกขึ้นมาได้ว่าอสูรไร้หน้านั่นมีคุณสมบัติตัดสัญญาณ