กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 228 เฉินอวี้เหยียนเป็นพ่อฉัน! ฉันต้องไปช่วยเขา!
“ปัง!”
?
เสียงดังสนั่นจู่ ๆ ก็ดังมาจากด้านหลัง งูม่อที่เฝ้าอยู่ระหว่างวิลล่าสองหลังหันไปมองอย่างสงสัย
เห็นแค่ประตูวิลล่าของตัวเองถูกกระแทกปลิวไปแล้ว กำแพงยังถูกชนทะลุเป็นรูโหว่ยักษ์
“...”
ยังไม่ทันที่เธอจะตั้งตัว ก็เห็นเต่าบกยักษ์ตัวหนึ่งกวัดแกว่งขาสั้น ๆ ของตัวเอง... วิ่งด้วยความเร็วที่เร็วกว่าเสือชีตาห์เสียอีก
“เจ้านาย! ผมมาแล้ว!”
“ผมคือเต่าน้อยที่ขยันที่สุดในบ้านเลยนะ!”
ลมแรงลูกหนึ่งพัดผ่านข้างตัวงูม่อไป ทำให้เธอหยีตาลงโดยไม่รู้ตัว