กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 148 แกมีลูกดี ๆ อย่างผมได้ยังไงกัน
“ตึ๊งงง!~~~~~”
พอเสียงระฆังดังสนั่นหูขึ้นมา ระฆังใหญ่ที่ลอยนิ่งอยู่กลางอากาศตรงหน้าก็ขยับเองทั้งที่ไม่มีลม
พอระฆัง “ฟื้น” ขึ้นมา ฝุ่นที่เกาะอยู่เต็มพื้นรอบ ๆ ก็เหมือนมีชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง
ฝุ่นถูกพัดขึ้นไปบนฟ้า เฉินอวี้เหยียนทำได้แค่หลี่ตาลงอย่างจนใจ แล้วปิดจมูกปากไว้
เจ้าสองกับเจ้าห้าเดินอยู่ข้าง ๆ ก็เป็นแบบเดียวกัน
พอลมทรายค่อย ๆ สงบลง เจ้าห้าถึงเอากรงเล็บเล็ก ๆ ที่ปิดจมูกปากอยู่ออก “ถุย ถุย!”
“เฉินอวี้เหยียน! กลับไปแล้วอาบน้ำให้ข้าด้วยนะ!”
“ได้สิ”
เฉินอวี้เหยียนยิ้ม แล้วก้มลงปัดฝุ่นตามตัวมัน “เจ้าสองล่ะ เป็นอะไรไหม?”