กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 143 นักแปลมือทอง เจ้าเจ็ด!
จมดิ่ง..
นี่เป็นครั้งแรกที่เฉินอวี้เหยียนได้เข้ามาในเขตหมอกหนา..
ความรู้สึกกดดันแบบนั้น มันเทียบไม่ได้เลยกับตอนที่แค่มองผ่านสายตาสัตว์อัญเชิญเฉย ๆ..
เขามองไปที่หมอกสีม่วงหนา ๆ ไม่ไกลนัก ถึงจะมีเวทส่องสว่างอยู่ แต่ในใจเขาก็ยังมีความกลัวต่อสิ่งที่ไม่รู้อยู่ดี
“เขตหมอกหนา..ชวนอึดอัดจนหายใจไม่ออกจริง ๆ..”
ใกล้จะได้พบราชาอสูรแล้ว แต่พอได้นั่งอยู่บนหลังเจ้านก เฉินอวี้เหยียนก็เผลอใจลอยไปไกล
เขานึกถึงราตรีนิรันดร์เมื่อ 300 ปีก่อน แล้วลองจินตนาการว่าคนรุ่นแรก ๆ ..ปกป้องดาวน้ำเงินไว้ได้ยังไงโดยไม่มีอาชีพคอยหนุน