กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 138 ผมตายแล้ว..จะน้ำท่วมฟ้าก็ช่างมัน!
เดิมทีก็แค่ซุปใส ๆ ชามหนึ่ง ไม่มีหน้ามีตาให้ใคร พอน้ำตาหยดลงชามถึงได้รู้ว่ารสชาติมันเค็ม
คนทั้งโลกพูดกันว่า “เป็นเซียนยาก แต่อยู่ในโลกมนุษย์ยิ่งยากกว่า”
ไม่มีใครใช้ชีวิตทั้งชีวิตได้แบบล่องเรือตามน้ำไม่มีคลื่น ความลำบากเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ในชีวิตคนเรา
ไม่รู้ว่าคนอื่นคิดยังไง แต่คำถามของเหลยเหว่ยทำให้เฉินอวี้เหยียนไปต่อไม่ถูกแบบไม่ต้องสงสัย
ถึงจะเกิดมาตั้งสองชาติ แต่เขาไม่เคยผ่านการแต่งงานมาก่อน
เขาก็ได้แต่วางแม่ลงไปในบทบาทนั้นชั่วคราว
“ถ้าแม่ผมเจอปัญหาแบบนี้ ผมจะช่วยหรือไม่ช่วย?”
เฉินอวี้เหยียนไม่พูดอะไรอีก แต่ในใจเขาตัดสินใจไปแล้วตั้งแต่ตอนที่คำถามถูกถามออกมา