กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 88 งั้นฉันจะเล่นกับมันไหวได้ยังไงเนี่ย!
พอเฉินอวี้เหยียนลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็พบว่าตัวเองเข้ามาอยู่ในแดนมรณะหมายเลข 072 แล้ว
หมอกสีดำอมม่วงที่ลอยฟุ้งอยู่ในอากาศรอบๆ พิสูจน์เรื่องนี้ได้เป็นอย่างดี
มองเห็นได้ไกล 50 เมตร เฉินอวี้เหยียนไม่รู้สึกแปลกใจ ปากทางวังวนก็เป็นเขตหมอกบางที่ถูกสำรวจไว้ก่อนแล้วอยู่แล้ว
สองข้างวังวนก็มีกองทหารตั้งประจำอยู่ไม่รู้กี่หน่วย
พอเห็นเฉินอวี้เหยียนโผล่ขึ้นมา ทุกคนก็หันมามองพร้อมกันในทันที
“...”
“สวัสดีครับ?”
คำทักทายของเขาคงไม่ได้คำตอบ พวกทหารแค่มองเขาทีเดียวแล้วก็หันสายตาไปทางอื่น
เขากำลังจะพูดอะไรอีกหน่อย วังวนข้างหลังก็เปล่งแสงจ้าขึ้นมาอีกครั้ง