กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 82 ขอโทษนะ ผมเลิกเป็นหมาเลียแล้ว
เช้าวันต่อมา เสียงทุบประตูโครมใหญ่ปลุกเฉินอวี้เหยียนให้ตื่นจากฝัน
ตั้งแต่กลับมาจากเมืองเฟิงฉิน กั๋วจื่อกับพ่าวพ่าวก็ไม่ได้เลือกกลับไปที่โรงเรียน
สองคนไปอยู่ที่แดนรกร้างด้วยกันสองวัน เมื่อคืนยังไปนอนที่บ้านเฟิงอีกคืน
พอเปิดประตูได้ปุ๊บ วิญญาณนักเม้าท์ของสองคนก็แทบกดไม่อยู่แล้ว
“วิลล่าหมายเลขสี่นี่เป็นอะไรไปเนี่ย?”
เฉินอวี้เหยียนมองออกไปนอกห้องด้วยตางัวๆ โอ้โห
นี่มันเพิ่งกี่โมงเอง เว่ยจิ้นก็โดนคนไปดักรอหน้าประตูแล้ว...
ระหว่างทางที่สี่คนเดินไปห้องเรียนด้วยกัน ปากของกั๋วจื่อไม่หยุดเลย “ยอมเลย คราวนี้ยอมจริงๆ”